Classic Motorcycle Demo Team

Echte Ala d´Oro´s zie je niet veel meer tegenwoordig. Wij hebben een hele mooie originele in ons team. Bekend van o.a. Renzo Pasolini, Alberto Pagani, Gilberto Milani e.d.

Op basis van een 350cc. Aermacchi blok maakten de Britse broers Don en Derek Rickman deze lichtere, beter sturende en vooral ook erg mooie Aermacchi Metisse.

Nóg zo'n mooie Aermacchi Metisse! Nu in iets andere uitvoering, o.a. met kuip, maar het blijft een genot om naar te kijken.

Aermacchi was vanaf het begin bekend om zijn eencylinder viertakten. Toen de fabriek in de jaren '70 echter opgekocht werd door Harley-Davidson kwam men met tweecylinder tweetakten. De snelle Italiaan Renzo Pasolini reed hiermee, maar de aanvankelijk luchtgekoelde motoren waren  niet betrouwbaar. Dat veranderde toen men ze watergekoeld maakte, waardoor Walter Villa in 1974, 1975 en 1976 diverse wereldkampioenschappen behaalde in de 250 en 350cc. Deze motor is een productieracer, gebaseerd op Villa's motoren.

De racer, waar deze motor een replica van is, werd beroemd door de onvergetelijke wildebras Renzo Pasolini, maar ook Kel Carruthers reed erop en zelfs de grote Mike Hailwood tijdens de GP van Monza in 1968.

Hoewel er een 350cc. Yamaha-motorblok in deze mooie racer zit, is het een échte Bimota. En nog wel eentje met een indrukwekkende historie. Op deze motor reden n.l. Roland Freymond en Wolfgang von Muralt. Beiden haalden er mooie GP-resultaten mee.

We hebben twee Bultaco's in ons team, een 250cc. watergekoelde racer en een 350cc. luchtgekoelde motor. Bultaco's waren in de jaren '60 en '70 zowel nationaal als internationaal erg populair bij vele privé-rijders. Het was met name Ginger Molloy die als fabrieksrijder erg succesvol met dit motormerk was. Maar ook ene Barry Sheene reed in zijn beginperiode op Bultaco.

Engeland maakte, naast zware viertakten, ook lichtere tweetakten. Een prachtig voorbeeld is deze Cotton productie-racer met Villiers motorblok.

Dit is de originele 4-cylinder Gilera, waarop Umberto Masetti vele jaren demonstratieronden reed.

Nello Pagani, Umberto Masetti, Libero Liberati, Giuseppe Colnago. Geen kinderachtige namen die ooit (hoofdzakelijk in Italiaanse races) op een motor als deze hebben gereden. Een zeer zeldzame, originele machine. De Piuma is de meest opgevoerde racer van de Saturno-familie.

Écht uniek is een motor als er maar eentje van bestaat. En dat geldt voor deze heel speciale Harmsen-Roton, waarvan het frame gebouwd is door de Nederlander Carel Harmsen. De motor is verder opgebouwd in samenwerking met de bekende Ton Daleman, die ook de cylinder op deze machine maakte. Framenummer HR001 dus! En de eigenaar en berijder is oud GP-coureur Aad Wijsman.

Een broertje van de voorgaande Harmsen en bijna net zo uniek. Hier zijn er drie van gemaakt, compleet ontwikkeld en gebouwd door Harmsen. Deze motor werd onder de huidige eigenaar Aad Wijsman 3e in het 80cc. Nederlands Kampioenschap en 15e in de Dutch TT, beide in 1984.

1961 was het tweede jaar dat Honda met een viercylinder racer in de 250cc.-klasse aantrad. Dat was met een motor, waar dit een replica van is. Leuke bijzonderheid is dat deze racer binnen ons team bereden wordt door Jan Huberts, die in 1960 met het eerste type viercylinder, de RC161,.7e werd in de Dutch TT. En daarmee niemand minder dan Jim Redman versloeg, die 8e werd.

Dit is eenzelfde type Honda als de hierboven omschreven racer. Op een motor als deze werd Mike Hailwood kwartliterkampioen in 1961.

Ook deze motor heeft een bekende coureur als rijder, n.l. Willem Heykoop, die in 1984 o.a. 5e werd in de 80cc. klasse van de GP van West-Duitsland.

Replica van de motor waarop Jim Redman in de periode 1963 tm. 1965 wereldkampioen werd.

Deze indrukwekkende motor is een replica van één van de eerste Honda´s die gebouwd werden door de Zwitserse framebouwer Marly Drixl.

Dit is de originele Drixton-Honda zoals die door de Australiër Terry Dennehy werd bereden in de Grands Prix. In de eind jaren '60 reed hij daarmee regelmatig in de top 10. In 1969 werd hij 4e in de Italiaanse GP. Later, in 1972, werd Herman Timman er Nederlands Kampioen mee; Herman heeft de motor weer in zijn bezit en rijdt er nu mee bij het CMDT.

Ook dit is een replica van de bekende racers, gebouwd door de Zwitser Marly Drixl, die vaak Black Bomber-motorblokken gebruikte voor zijn Honda's.

Dit is de originele racer waarmee Paul Lodewijkx in 1968 de 50cc. Dutch TT won door in de allerlaatste bocht Hans-Georg Anscheidt te verslaan.

Er waren vroeger in het v.m. Oost-Duitsland ook knappe constructeurs. Zoals de vakkundige sleutelaar Junghans waarvan wij een snelle motor in ons team hebben. Het blok in deze interessante fiets is een product van onze teamgenoot Theo Roelofs.

Originele eenvoudige maar snelle productieracer uit de USSR, gebouwd in de Voshkod-fabrieken.

De bekende Oostenrijkse framebouwer Hans Hummel bouwde deze racer, waarop o.a. Nick Leeflang gereden heeft.

Dit is een zeldzame productieracer die ooit door Van Veen Kreidler is gebouwd. Op een fabrieksversie van deze racer werd Eugenio Lazzarini in 1978 tweede in het wereldkampioenschap 50cc.

Eenvoudige maar supersnelle originele productieracer, van een type dat dankzij verdere doorontwikkeling door Börje Jansson in 1972/´73 maar liefst drie keer een Grand Prix won.

Dit is een speciale Maico, die vroeger bereden werd door de Duitse Grand Prix-coureur Peter Frohnmeyer.

Deze door Horst Seel gebouwde 50cc. Maico-racer. is werkelijk een plaatje. Een stukje zeer verfijnde techniek.

Deze unieke motor heeft een Yamaha-blok gemonteerd in een Engels "Maxton"- rijwielgedeelte. Deze motor werd destijds bereden door Jan Kostwinder.

Replica van de opvolger van de driecylinder MV Agusta die destijds werd gebouwd om in de 350cc. klasse tegenwicht te hebben tegen de tweetakten van Yamaha.

Om in de 500cc. een antwoord te hebben tegen eerst Jarno Saarinen en later Giacomo Agostini zette MV Agusta Phil Read op een viercylinder racer. Deze replica is nagebouwd van één van de eerste typen.

Gedurende 25 jaar was deze bijzondere motor eigendom van oud MV-coureur Remo Venturi (deze won in 1960 de 500cc. Dutch TT). De motor is gebouwd door de race-afdeling van MV en niemand minder dan Arthuro Magni had hem in onderhoud. Nu maakt hij deel uit van het CMDT.

Ernst Degner werd in 1961 bijna wereldkampioen op een 125cc. MZ. Dit is een exemplaar van enkele jaren daarna. MZ heeft veel voor de ontwikkeling van de tweetakt gedaan en de Japanse fabrieken als Suzuki, Yamaha en Kawasaki hebben veel aan de toenmalige Oost-Duitse fabriek te danken.

Dit is één van de laatste kwartliter fabrieksracers van MZ. Op een machine als deze reed de snelle Fin Tapio Virtanen, die o.a. 3e werd in de GP van Zweden in 1975.

Toen aan het begin van de jaren '60 van de vorige eeuw de ontwikkeling van de Norton Manx aan zijn eind was, nam Norton zijn toevlucht tot een racer, gebaseerd op de Norton Dominator straatmotor. Ondanks dat Tom Phillis hiermee in 1961 derde werd op het eiland Man, werd dit toch niet zo'n succes. Dit is een mooie kopie van de motor.

Dit is een originele longstroke Norton Manx. Dit type Norton is genoemd naar het eiland Man. Vele latere wereldkampioenen hebben op een motor als deze gereden.

De Norton Manx wordt wel eens ´the godfather´ van alle racemotoren genoemd. In ieder geval is het een motor met een prachtige, vaak gekopieerde techniek.

Een zeer zeldzame racer van het type waarvan er in de 50´er en begin 60´er jaren veel te zien waren op talloze nationale en internationale (ook GP-) circuits.

Nóg zo'n juweeltje dat terug doet denken aan H.P. ("Happy") Müller, Hans Baltisberger en andere klinkende namen.

Een motor als deze interessante Parilla werd in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw veel In Italië gebruikt in nationale wegraces. Diverse aankomende coureurs leerden hier tijdens junior-wedstrijden het vak op. En het ging er tijdens deze races vaak heet aan toe!

Authentieke replica van Jarno Saarinen´s (door hemzelf gebouwde) eerste wegracemotor, gebaseerd op de ijsracer waarop hij in 1965 Fins kampioen werd.

Een zeer unieke en ook erg bekende originele racer, gebouwd in opdracht van sponsor Ton Riemersma en waarop mannen als Theo Bult, Wil Hartog en Wietse Veenstra gereden hebben.

Originele racer, zijnde de laatste versie van een serie Nederlandse monocoque-Yamaha´s, bereden door o.a. Adrie van de Broeke.

Zeer unieke en zeldzame, watergekoelde originele productieracer uit Letland.

Dit is een stukje onvervalste Nederlandse wegracegeschiedenis. De bekende constructeur Theo Roelofs bouwde sinds 1969 talloze van deze racers.

De Duitse familie Seel, eerst vader Horst en later ook zoon Jörg, zijn al sinds 1957 een begrip als het aankomt op het bouwen van snelle wegracemotoren. Hier een voorbeeld daarvan, een 1967'er kwartliter-racer waarvan de motor gebaseerd is op een Suzuki-blok.

De T20 was één van de eerste populaire Japanse tweetakt-twins uit de jaren ´60. Suzuki maakte van deze machine een snelle productieracer, de TR250. Uitgevoerd in de bekende vroege Suzuki-kleuren is dit een prachtige machine die herinneringen geeft aan de beginjaren van de Japanse invasie.

In het begin van de jaren '70 van de vorige eeuw waren de TR500 blokken erg populair. Veelal bouwde men er eigenbouw frames omheen. Zo bouwde de oud-zijspancoureur Colin Seeley frames voor allerlei soorten motorblokken, waaronder dus voor Suzuki. O.a. Barry Sheene reed met een motor als deze.

In 1974 verving de Suzuki-fabriek de luchtgekoelde TR 500-racers door een tiental watergekoelde fietsen. Deze waren bestemd voor internationale topcoureurs als Sheene, Findlay, Mandracci enz. Via NIMAG B.V. kreeg onze bekende landgenoot Marcel Ankone er één, en hij rijdt er nog steeds op...

Een zeldzame originele racer bestaande uit een Yamaha-blok in een Bultaco-frame, in de ´60-er jaren een regelmatig geziene combinatie.

Dit is een replica van de luchtgekoelde versie van de motor waarmee Dieter Braun in 1973 wereldkampioen werd in de 250cc. klasse.

Authentieke replica van de watergekoelde YZ635 fabrieksracer waarmee Jarno Saarinen in 1972 wereldkampioen werd.

In het midden van de jaren ´70 reden coureurs als Cecotto en Takai op een fabrieksmotor van Yamaha, die als voorbeeld is genomen voor deze mooie replica.

Als opvolger van de beroemde viercylinders van Read en Ivy kwam de fabriek in 1969 met een opzienbarende productieracer in de 250cc. klasse, de TD2. Hiermee won Kent Andersson meteen de GP van West-Duitsland en hij werd tevens 2e in het wereldkampioenschap dat jaar.

Deze mooie TZ250D wordt binnen ons team bereden door de rijder die in de jaren '70 en '80 ook in de voorste regionen te vinden was met de Roadrunner-racers.

Er waren diverse framebouwers, die Yamaha motoren monteerden in hun producten. Het Engelse bedrijf “Harris” was daar één van. Wij hebben een erg mooi exemplaar in ons team, met diverse bijzondere onderdelen.

Was de Norton Manx de meest populaire productrieracer uit de jaren '50 en '60, later werd de Yamaha TZ350A dat in de 350cc. races

In 1972 had Yamaha veel succes met de op straatmotoren gebaseerde tweecylinder fabrieksracers. Daarom bouwde de fabriek hier vanaf 1973 een succesvolle productieracer van. Hierbij een fraai exemplaar.

Dit is één van de eerste TZ750's die ooit gemaakt werden. Deze racers werden bereden door o.a.  Kenny Roberts, Gene Romero, Steve Baker, Giacomo Agostini, Johnny Cecotto en vele anderen.

Dit is een bijzondere racer met een leuke historie uit het verre Brazilië. Het frame is een product van Nico Bakker. Deze racer heeft (met 500cc. cylinders) onder Edmar Ferreira tevens GP´s gereden en is ook in de kampioenspunten gevallen.

Diverse framebouwers probeerden in de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw de Yamaha-productieracers te verbeteren. Eén daarvan was de Engelsman Colin Seeley, die framekits maakte voor de 250 en 350cc. Yamaha-blokken. Zo ontstond de merknaam "Yamsel". Een bekende Nederlander, Theo Bult, werd op een Yamsel 4e in het 350cc. wereldkampioenschap in 1971. En nu heeft hij deze replica van zijn vroegere motor gebouwd.